مشاهده‌ی محافل و جمع‌های هنری، که در آن‌ها همواره حضور هنرمندان و علاقه‌مندانی با باورهای اعتقادی ریشه‌دار و ارادت قلبی به جمهوری اسلامی کمرنگ و محدود بود، این حسرت را به یک اراده‌ی جدی برای شناسایی هنرمندانی تبدیل کرد که در عمل یا در باور درونی خود وفادار بودند، اما مجال بروز و ظهور این وفاداری را نداشتند.

پس از چندین سال شناسایی این هنرمندان و شکل‌گیری گروه‌های مجازی، با آغاز جنگ ۱۲ روزه، همان جمع کوچک و صمیمی زمینه‌ساز شکل‌گیری اتفاقی بزرگ شد: رادیو جنگ.

رادیو جنگ از روز سوم جنگ ۱۲ روزه آغاز به کار کرد و استقبال کم‌نظیر از آن، این اطمینان را در ما تقویت کرد که مسیری که برگزیده‌ایم، مسیری درست، به‌موقع و اثرگذار است.

با فروکش‌کردن غبار جنگ، رادیو جنگ برنامه‌ریزی برای مواجهه با رویدادها و شرایط احتمالی پیش‌رو را در دستور کار خود قرار داد.

آغاز جنگ رمضان

با شروع جنگ رمضان، رادیو جنگ بار دیگر خود را متعهد به تولید محتوای صوتی و هنری برای مخاطبان و علاقه‌مندان به پادکست در حوزه‌های آموزشی، ایمنی و امنیتی دانست.

در جریان حضور عوامل رادیو جنگ در تجمعات شبانه و میادین، همواره یک پرسش اساسی در ذهن ما پررنگ‌تر می‌شد:

این حجم از حضور و همراهی مردمی، چرا باید صرفاً به حضوری نمادین و در دست داشتن پرچم محدود بماند؟